Kliniska.com - Serwis o miejscowości Kliniska Wielkie i okolicach

Na obszarze Ziemi Goleniowskiej pierwsze trwałe ślady pobytu ludzi pochodzą dopiero z młodszej epoki kamienia. Tak późne pojawienie się tu ludzi, było wynikiem niesprzyjających warunków klimatycznych. Dopiero po ustąpieniu lodowca, kiedy ocieplił się klimat i rozwinął się bujny świat roślin i zwierząt, zaczęli tu przenikać z południa pierwsi myśliwi a później prowadząc na wpół osiadły tryb życia - grupy zajmujące się zbieractwem, rybactwem i łowiectwem.

W 1220 roku książę Swantibor podarował ziemie, pomiędzy Iną i Goleniowem a jeziorem Dąbskim, mnichom - Cystersom z Kołbacza. Ten pas ziemi był przyznany na mocy aktu darowizny zwanym "Sulitudinis de Golinog". Jednakże z różnych powodów mnisi nie potrafili dobrze gospodarzyć na podmokłych terenach.

Za księcia Barnima I, czyli w pierwszej połowie XIII wieku Lubczyna była wsią książęcą, tu książę posiadał swoją letnią siedzibę, gdy udawał się na łowy w okoliczne lasy. Sam książę Barnim I doprowadził do większej kolonizacji tych terenów sprowadzając osadników głównie z Niemiec i Niderlandów, którzy potrafili osuszać podmokłe tereny leżące nad jeziorem Dąbskim.

Wiek XIX na terenach dzisiejszych Klinisk Wielkich, Rurzycy czy Rurki obfitował w wiele klęsk żywiołowych, epidemii chorób zakaźnych. W połączeniu z początkowymi trudnościami w gospodarowaniu słabej jakości ziemią powodowało to, że ówczesne życie ludności nie należało do łatwych.